Γιαννιώτας: «Να μιλούν και για εμάς οι επόμενες γενιές του ΑΠΟΕΛ»

5

Advertisement

Ο διεθνής Ελλαδίτης ακραίος χαφ του ΑΠΟΕΛ, Γιάννης Γιαννιώτας, παραχώρησε δηλώσεις στην επίσημη ιστοσελίδα της UEFA, όπου αναφέρθηκε στην πορεία της ομάδας του στο Europa League, όπως φυσικά και στη μεγάλη πρόκριση επί της Αθλέτικ Μπιλμπάο.

Αναλυτικά τα όσα είπε:

«Τα δύο γκολ που σημειώσαμε στην Ισπανία ήταν πολύ σημαντικά, ενόψει του επαναληπτικού στην Κύπρο. Το να σκοράρεις δύο γκολ στο Μπιλμπάο, ήταν ένα εξαιρετικό κατόρθωμα για την ομάδα μου.

Με τη λήξη του επαναληπτικού αγώνα ήμασταν πολύ χαρούμενοι, αλλά και πολύ κουρασμένοι, αφού αγωνιζόμασταν για αρκετά λεπτά 10 εναντίον 11 κόντρα σε μία πολύ δυνατή ομάδα.

Αισθανθήκαμε απελευθερωμένοι και μπορούσες να το δεις ξεκάθαρα στον αγωνιστικό χώρο», τόνισε αρχικά για τα ματς με την Αθλέτικ, ενώ αναφέρθηκε και στην κλήρωση με την Άντερλεχτ, αλλά και στις φιλοδοξίες που έχει η ομάδα του στο Europa League, μετά και την πρόκριση στους «16»:

«Δεν υπάρχει καλή και κακή κλήρωση σε αυτό το επίπεδο. Είναι πολύ ανταγωνιστική ομάδα η Άντερλεχτ και το μόνο πράγμα που μπορούμε να κάνουμε, είναι να παραμείνουμε επαγγελματίες και πειθαρχημένοι. Αν το πράξουμε, τότε θα πάρουμε αυτό που αξίζουμε.

Ο ΑΠΟΕΛ έχει πραγματοποιήσει μερικές αξιομνημόνευτες εμφανίσεις τα τελευταία χρόνια, αλλά το να προκρίνεσαι στους «16» και να αφήνεις εκτός μεγάλους ευρωπαϊκούς συλλόγους, παραμένει ακόμα μία μικρή έκπληξη. Έχουμε να αντιμετωπίσουμε συλλόγους που έχουν δέκα φορές μεγαλύτερο προϋπολογισμό από εμάς.

Φυσικά, η πρόκριση στους προημιτελικούς του Τσάμπιονς Λιγκ τη σεζόν 2011-12, εξακολουθεί να αποτελεί αντικείμενο συζήτησης, γιατί οι παίκτες που ήταν μέρος αυτής της πορείας, είναι ήρωες για το σύλλογο μας.

Στόχος μας είναι να πετύχουμε κάτι αντίστοιχο στο Γιουρόπα Λιγκ. Είμαστε σε μία φάση, όπου ίσως οι επόμενες γενιές στο σύλλογο, να μιλούν και για εμάς στο μέλλον.

Είναι αυτό που ονειρεύεσαι από μικρό παιδί, το να αγωνίζεσαι σε μεγάλα στάδια μπροστά σε χιλιάδες κόσμο. Φυσικά υπάρχει μεγάλη πίεση, αλλά μέχρι μόνο να σφυρίξει για πρώτη φορά ο διαιτητής. Μετά τα ξεχνάς όλα».